4 dieet-mythes ontkracht...
Van vetvrij eten tot een low carb dieet, ELLE scheidt de feiten van de fictie.
MYTHE: CARBS ZIJN SLECHT
Realiteit: Van pasta kom je geen kilo's bij, enkel en alleen als je overdreven grote porties eet. Zonder carbs in je lichaam heb je minder energie, en ga je afvallen in spiermassa. Minder spiermassa = minder snel vet verbranden
Oplossing: Af en toe (volkoren) granen eten is geen overbodige luxe voor je dieet! Ook bruine rijst is een aanrader. Ook verminderen carbs het risico op hartziektes.
MYTHE: VETTEN ETEN = VERDIKKEN
Realiteit: Hoewel vetten meer caloriën per gram hebben dan proteïnes of carbs, zullen ze je niet vet maken. Goede vetten zijn cruciaal, ze versterken de cellen, houden ons lichaam warm en versterken het immuun systeem.
Oplossing: Ga voor advocado en zalm (met Omega-vetten) maar ontwijk Donuts en andere rommel. Goede vetten zitten in: Noten, olijven, avocado, zalm, ...
MYTHE: ALS IK SPORT KAN IK ALLES ETEN
Realiteit: Het is niet omdat je veel sport dat je pakken chips en koekjes ongestraft naar binnen kan werken
Oplossing: Na het sporten de frigo induiken is een no go... doe het dan liefst 's morgens, dan het je nog de hele dag om je caloriën te verbranden. Als alternatief kan je gaan voor fruit rijk aan water: appels, appelsienen, ananas, watermeloen, etc gemengd met yoghurt.
MYTHE: EEN DETOX DIEET IS DE OPLOSSING
Realiteit: Een lichaam 'poetst' zichzelf, daar dienen toch de lever en de nieren voor. Dat ontgiften is dus niet per se nodig, want te weinig energie opname per dag gaat ervoor zorgen dat je spieren worden afgebroken (tja het lichaam moet toch van ergens zijn energie halen).
Oplossing: Wees ten allen tijde consistent met hoeveel eten je je lichaam geeft, en ook met de tijdstippen. 2 Kilogram per week afvallen kan gewoon niet, dat zou willen zeggen dat je een week niets zou mogen eten, vanaf het moment dat je dan wél weer eet, komt het dubbele van de kilo's er terug bij, want je lichaam wil reserves opslaan zodat het niet een tweede keer zonder eten moet vallen.
Anne Poelmans

Reageer op dit artikel