NY Fashion Week: Amélie O goes bananas in The Apple

Terwijl u, allerlieste lezer, door het Belgische zeikwedertje en andere aanhoudende kwesties, wellicht zo stilaan despressief wordt, bevindt uw Amélie O. zich op het vliegtuig richting New York. Jaloers hoeft u daar niet op te zijn. Het zal er wel iets warmer zijn, in dat grote Appelgeval (een heerlijke 25 à 27° C) schat ik, maar er zijn hevige plaatselijke plensbuien en onweders op komst. Ik ben waarlijk benieuwd naar het effect op de coiffuren van Anna Wintour en Suzy Menkes.

Waarbij u wel enige afgunst mag naar boven voelen borrelen: ik ben uitgenodigd op een aantal modeshows aldaar. Ha! Al goed dat ik altijd mijn connecties onderhouden heb met het milieu, n’est-ce pas. Het wordt vast een gezellig weerzien met een paar van mijn illustere familieleden. Mijn achternicht Carine R. zal er zo te hopen ook zijn. Als ze tenminste niet meer naast de drukpersen staat om haar nieuwe blotetettenboek ‘Irreverent’ in de juiste kleuren te laten imprimeren. Of mijn neef Martin M. er ergens ronddoolt, valt nog te betwijfelen. New York ligt nogal ver van zijn eiland en van zijn bed. Plus, hij is niet al te dol op Amerikanen. Fijne anekdote: hij heeft naar het schijnt ooit eens een taart in het gezicht van Anna Wintour gegooid. En iedereen maar denken dat hij gewoon een voorvechter van de harige dieren was! Heerlijk toch, dat men hem nooit herkent.

Heden ochtend heb ik trouwens op de luchthaven Hannelore Knuts gezien, net terug van het filmfestival van Venetië, alwaar zij met haar copain een film heeft voorgesteld waarin zij zelf meespeelde. Bij de Starbucks stond ze daar wat wereldvreemd op haar dubbele latte te wachten, maar ze herkende mij eerst niet. Het mooie kind moet eens naar de oogarts voor wat straffere glazen in haar brilmontuur, me dunkt. Ze zag er nochtans wel ge-wel-dig modieus uit. Lederen jackje van Chanel, een in de taille omgevouwen overall, een fleurige foulard en een plastieken Brillant van Delvaux. In ieder geval kan men er met een dergelijk hoofd en zulk een lijf wellicht in een stuk gordijn nog hyperhip uitzien. Om maar te zeggen: Knuts is in alle verpakkingen cool.

Voorts geen nieuws. Toch een blijvende tegenvaller voor de ongeduldige reiziger dat de Concorde afgeschaft is, anders was ik er al. Misschien moet ik straks bij wijze van tijdverdrijf maar eens wat rake woorden wisselen met het huidige voorwerp van mijn misantropie. Een obees geriatrisch geval met een schreeuwlelijk gewaad en een witte knot dood haar, dat doet alsof iedereen meevliegt in haar persoonlijke eigenste privéjet. En dat kunnen wij uiteraard niet hebben. Wij houden u op de hoogte, lieve lezer. Afijn, niet letterlijk dus. Straks meer verhalen vanop vaste grond.

Bisous,

Uw

Amélie O.