Bedgeheimen
'Lily is de vrouw van mijn dromen. En als Lily nu iets met me zou willen, zou ik helemaal gelukkig zijn'. Dat verliefde mannen nog dwazer kunnen zijn dan vrouwen, bewees de nieuwe kennis die vriendin E. en ik net op café ontmoet hadden. Buiten Lily bleek hij een passie te hebben voor hoofdsteden van derdewereldlanden en het achteroverslaan van behoorlijke hoeveelheden drank, wat meteen de hoofdingrediënten van de avond bepaalde.
Enkele uren later, slaapkamertijd, leek hij Lily al helemaal vergeten, en ik vermoed dat ook de hoofdsteden van Maleisië en Costa Rica even niet meer prioritair waren. Wel aan de orde: zijn ontevredenheid over een eerder -euh- mindere minnaarsprestatie en de bezorgdheid of ik daar al dan niet over zou zwijgen. Wat ik, discreet als ik ben, plechtig beloofde: ik zou het aan niemand zeggen.
Nu wil ik daar - kleine tip voor de mannelijke bevolking - even bij vermelden dat ik met 'niemand' een viertal vriendinnen bedoel, die vervolgens ook beloven te zwijgen als het graf, waardoor het net lijkt alsof ik niets heb verteld. Dat deze tactiek in praktijk niet altijd blijkt te werken, hoeft weinig verdere uitleg. Maar dat een van deze vriendinnen al na een dag op de hoogte is via een collega waarvan de vriend een oude bekende is van de man in kwestie, komt hoogst zelden voor. Onnodig te zeggen dat ik net niet van mijn stoel viel door zoveel mannelijk geklets.
'Weet je nog, die jongen met zijn hoofdsteden?'. Twee weken later bleek ook vriendin E. zich vergist te hebben in een gin tonic te veel en hoofdstedenjongen had zich niet gerealiseerd dat het bed delen met twee vriendinnen in evenveel weken nu eenmaal zoveel betekent als vragen om problemen.Gelukkig voor mij bleek hij niet plots een betere minnaar (lees: het lag niet aan mij), gelukkig voor E. bleek hij geen gemeenschappelijke kennissen te hebben met een van haar collega's. Maar wat wel duidelijk werd, is dat vrouwen maar beter op hun hoede kunnen zijn voor jongens die veel weten van hoofdsteden en al evenveel drinken. Zeker als ze Lily heten.

Commentaar